Saga
Viðey er merkur sögustaður. Þar hafa fundist merki um mannvistir allt frá 10. öld. Árið 1225 var reist klaustur í eynni, mikið menningar- og lærdómssetur, og var svo til siðaskipta um miðja 16. öld. Í siðaskiptunum var klaustrið rænt og Viðey gerð eign danska kóngsins.
"Faðir Reykjavíkur", Skúli Magnússon fyrsti íslenski landfógetinn lét byggja Viðeyjarstofu sem embættisbústað sinn. Viðeyjarstofa er fyrsta steinhúsið sem byggt var á Íslandi og eitt elsta hús landsins en smíði hennar lauk árið 1755. Skúli stóð einnig að smíði Viðeyjarkirkju sem var tekin í notkun árið 1774 og er næstelsta kirkja landsins. Kirkjan er með upprunalegum innréttingum sem eru þær elstu á landinu.
Á 19. öld bjó Stephensenættin í Viðey og þar má nefna Ólafur Stephensen fyrsti íslenski stiftamtmaðurinn og fer mörgum sögum af veglegum veislum sem hann hélt í eynni. Við hans búi tók sonur hans Magnús dómstjóri sem keypti Viðey af danska kónginum og rak um tíma prentsmiðju í eynni.
Árið 1901 eignuðust Eggert Briem og kona hans Katrín Pétursdóttir Viðey og ráku þar stórbú. Árið 1907 var fyrirtækið P. J. Thorsteinsson & co. eða Milljónafélagið stofnað og það keypti eyjuna. Reisti félagið þorp í eyjunni sem varð miðstöð þessa útgerðarrisa. Félagið varð gjaldþrota árið 1914 en áfram var fiskvinnsla í eyjunni og meðal annars var þorpið miðstöð Kárafélagsins frá 1924 til 1931. Eftir 1931 lagðist útgerð af í Viðey og þorpið fór í eyði 1943. Áfram var búið í Viðeyjarstofu til um 1960. Nokkrum árum síðar eignaðist íslenska ríkið hluta Viðeyjar en ríkið gaf svo Reykjavíkurborg sína eign í eynni árið 1986 á 200 ára afmæli borgarinnar.